Hayatımı büyük ölçüde uzaktan çalışabileceğim şekilde kurguluyorum. Yüz yüze çalışmanın da çevrimiçi çalışmanın da kendine özgü imkânları ve sınırlılıkları olduğuna inanıyorum. Bununla birlikte, farklı şehirlerde ve ülkelerde yaşayan, başka türlü bir araya gelmeleri neredeyse imkânsız görünen insanların teknoloji aracılığıyla buluşabilmelerini çok anlamlı buluyorum. “Sanal köy” metaforu bu buluşma ihtiyacından doğuyor. Burasını yalnızca hizmetlerin sunulduğu bir platform olarak değil; ortak bir yaklaşımın, mesleki gelişimin, karşılaşmaların ve dayanışmanın kendine yer bulabileceği bir alan olarak düşünüyorum. Tıpkı bir köy gibi, zamanla yolları, buluşma yerleri ve kendine özgü bir yaşamı oluşsun istiyorum. Zamanla bu köyde terapistlerin birlikte düşünebildiği süpervizyon ve çalışma gruplarının, deneyime dayalı grup çalışmalarının, yazıların, konuşmaların ve terapi arayanlarla terapistleri güvenli bir çerçevede buluşturabilecek yolların oluşmasını hayal ediyorum. Good Enough Place henüz tamamlanmış bir yer değil. Belki hiçbir zaman bütünüyle tamamlanmayacak. İçine katılan her insan, getirilen her soru ve kurulan her ilişkiyle biçimlenmeye ve büyümeye devam edecek. Çünkü burası, varılacak kusursuz bir yerden çok, birlikte kurulacak yeterince iyi bir yer.